‘Blijf elkaar stimuleren, er valt nog veel te bereiken’

Het Worldconnectors netwerk viert in 2016 haar 10e verjaardag en daarom publiceerden we de afgelopen maanden interviews met onze leden. We spraken met nieuwe leden, oude leden, mannen, vrouwen en verschillende generaties. Om de serie af te sluiten, vond het slotinterview plaats met oud minister-president van Nederland Ruud Lubbers, één van de oprichters van de Worldconnectors.

Waarom heeft u er voor gekozen om de Worldconnectors op te richten?

De inspiratie voor het oprichten van de Worldconnectors kwam voort uit mijn werkzaamheden aan de Universiteit van Tilburg en de John F. Kennedy School voor Governance in Boston (Verenigde Staten). Eerder had ik, als minister-president, in 1992 deelgenomen aan de VN-conferentie inzake Milieu en Ontwikkeling (UNCED) in Rio de Janeiro en was ik nog meer gaan nadenken over duurzame ontwikkeling. Na mijn tijd in de politiek besloot ik dat ik hier vervolg aan wilde geven. Tijdens mijn hoogleraarschap vroeg één van mijn studenten mij eens wat ik vond van de stelling die politicoloog Francis Fukiyama deed in zijn boek The End of History? [1]. Mijn antwoord luidde “Neen, wij staan aan het begin van een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van de mensheid en de nu opgroeiende generatie heeft een bijzondere verantwoordelijkheid voor “Our Common Future”. Na afloop van UNCED was ik reeds man van het Handvest van de Aarde geworden, de richtlijnen van het Handvest zijn naar mijn mening ideale leidraden om onze ‘Common Future’ richting te geven.

Het Handvest van de Aarde kreeg een vervolg in het Earth Charter en later kwam het in 2015 tot het Klimaatverdrag en de UN SDGs. Sinds het Earth Charter in 2000 werd gelanceerd in Nederland is er wereldwijd al veel vooruitgang geboekt maar er is ook nog genoeg werk te doen. De Worldconnectors borduren voort op het Earth Charter en haar richtlijnen ter bescherming van de aarde. Het initiatief Worldconnnectors ontstond echter vanuit de behoefte naar een pro-actievere rol van Nederland – in al haar diversiteit – binnen internationale samenwerking en mondiale duurzame ontwikkeling. Alleen de richtlijnen leken niet voldoende en daarom heb ik in 2006, tien jaar geleden dus, tezamen met anderen de Worldconnectors opgericht.

Worldconnectors bestond in 2016 10 jaar, als u terug blikt op de ontwikkeling van de vereniging, waar bent u dan het meest trots op?

De Worldconnectors vormen een dynamisch netwerk die de afgelopen tien jaar al veel succesvolle initiatieven in gang gezet hebben. Het meest trots ben ik echter op het incasseringsvermogen van de Worldconnectors. Ondanks dat de financiering vanuit de overheid twee jaar geleden weg viel is het ons gelukt de continuïteit van de vereniging te waarborgen. Nu, eind 2016, stel ik met voldoening vast dat onze Worldconnectors elkaar stimuleren in creatief en praktisch zijn. Dank voor die prachtige ontwikkeling.

Wat zijn uw plannen met de Worldconnectors voor de toekomst, wat zou u (nog) uit het netwerk willen halen?

Inmiddels ben ik alweer meer dan drie jaar ‘Honorary Chair’ van de Worldconnectors en ben ik voornamelijk op de achtergrond actief. Ik ben trots op alles wat al bereikt is door de leden van het netwerk en onderhoudt nog goed contact met verschillende Worldconnectors. Als we kijken naar de komende tien jaar is mijn welgemeende antwoord: “Blijf elkaar stimuleren, er valt nog veel te bereiken.”

[1] De Amerikaanse politicoloog Francis Fukiyama beargumenteerde in ‘the End of History’ dat het einde van de Koude Oorlog de overwinning van het Westerse democratische systeem inluidde en dat de culturele evolutie van de mens ten einde zou komen.